
(1819-1886)
Richard Dadd jest dziś pamiętany z powodu swej tajemniczej i magicznej twórczości, powstającej podczas jego burzliwego odchodzenia do królestwa obłąkania.
W początkach swej twórczości Dadd skupiał się na malowaniu krajobrazów oraz tematów marynistycznych i zwierzęcych. Wstąpił do Akademii Królewskiej w roku 1837 i stał się założycielem grupy artystów znanych jak "The Clique" (Klika).
W 1842 Dadd wraz ze swym patronem Sir Thomasem Philipsem wyruszył w podróż po Środkowym Wschodzie. Podniecenie związane z podróżą spowodowało, że malarz po powrocie do Londynu zaczął powątpiewać w swe zdrowie psychiczne. Wziąl udział w konkursie na opracowanie wystroju Parlamentu, lecz jego projekt został odrzucony. Po tym wydarzeniu kondycja psychiczna artysty znacznie się pogorszyła, prowadząc w konsekwencji do zamordowania ojca w sierpniu 1843.
Dadd usiłował zbiec do Francji, ale został aresztowany i umieszczony w Bethlem Hospital. Rozpoznano u niego schizofrenię i, trzeba przyznać, miał sporo szczęścia, gdyż trafił pod opiekę współczujących lekarzy, którzy zachęcali go do malowania. Izolowany od świata zewnętrznego i od nowych kierunków w sztuce, Richard Dadd wrócił do motywów, które podejmował przed zachorowaniem - tematów historycznych i literackich, portretów i wróżek.
Jego najbardziej nadzwyczajnym dziełem jest zagadkowy "The Fairy Feller's Master Stroke" (1855-64), halucynacja pełna fantastycznych stworzeń, oglądanych jak gdyby za pomocą szkła powiększającego poprzez delikatną sieć traw i kwiatów. Wszystko zdaje się obserwować czarodziejskiego drwala i jego siekierę przy orzechu laskowym, brzemienna chwila z nigdy nie mającym nadejść rozwiązaniem. I to ten właśnie ten obraz zainspirował Freddiego do napisania utworu pod takim samym tytułem.
Richard Dadd spędził ostatnie 22 lata swego życia w Broadmoor Hospital for the Criminally Insane, gdzie zmarł w roku 1886.
Pozwalam na wykorzystanie publikowanych tu reprodukcji na innych stronach WWW jedynie pod warunkiem podania linku do mojej strony.
© & ® 1999 Misiaq Ltd.